Geplaatst in Bloemenweide

Een jaar in Renkum, wat een verschil

Het eerste jubileum: ik woon nu precies een jaar in Renkum. Het verschil met een jaar geleden is enorm: waar een kaal grasveld was, is nu een bloemenveld vol leven. Zelfs nu, half oktober, komen er nog nieuwe planten op en is er nog steeds zoveel leven in de tuin. In het begin was de tuin zo anders.

Een jaar later: weg met de schotten, de bolcatalpa’s en het grasveld. Erin met de bloemen, de fruitbomen en de beestjes. 

Steeds nieuwe bloei

Ik had verwacht dat de bloemenweide inmiddels wel uitgebloeid zou zijn en dat er een dorre takkenbos over zou blijven. Niets is minder waar: Er blijven nog steeds nieuwe dingen opkomen. Steeds weer nieuwe verassingen in rood, paars, geel en wit. En daaronder op de bodem grote bladrozetten waaruit volgend jaar vast prachtige tweejarigen gaan groeien. Geen kaal zand meer dus.

doorbloeiende bloemen
Door het weghalen van uitgebloeide takken ontstaat weer ruimte voor nieuwe bloei. En zo gaat het maar door met de bloemen.
20171011_162726223924190.jpg
Soms gaat alles een beetje door elkaar: uitgebloeide takken, nieuwe gele bloemen en groene bladrozetten van 2-jarigen die volgend jaar gaan bloeien.

Mediterraan stukje is populair

Dit kleine stukje tuin van 2 x 3 meter is favoriet bij bestuivende insecten. Met de meegenomen lavendel en Verbena, is ook wat extra meegekomen, zoals zaden van borage en leeuwenbek. Hier is het een groot zoemend feest en ook veel vlinders zijn hier vaak te vinden. En afgelopen week heb ik weer een kolibrivlinder gezien! Maar ook de vogels hippen graag over het Flintstone-paadje en gaan van struik-tot-struik.

Stenenpaadje
Doorkijkje over het Flintstonepaadje. De begroeiing begint het pad al aardig over te nemen en dat was nou precies de bedoeling.
kolibrievlinder
In het voorjaar had ik de kolibrievlinder ook al gezien op de Smalle Wikke, en afgelopen week vloog hij op de lavendel en borage. Minutenlang heb ik hem kunnen bewonderen; fantastisch!
Borage op de stenenhoop
De borage kruipt steeds verder: inmiddels is de volgende generatie op de stenenhoop beland, naast het Mediterrane stukje. Van mij mag hij: het is een mooie plant die veel leven aantrekt.

Verwilderen

Afgelopen week ben ik bij een lezing geweest van Romke van de Kaa over verwilderen. Ik vond zelf dat ik nog veel moest leren over “de boel laten gaan”, maar de meeste bezoekers waren nog van het type ‘aangeharkte grasmatjes’, dus ik had al een voorsprong door mijn wilde bloementuin.  Toch heb ik weer veel geleerd die avond en ik ga zeker nog wat ideeën doorvoeren met behulp van zijn (gesigneerde) boek.

Oke, lach me maar uit, maar ik ben echt fan. Dit is mijn Nederlandse tuingoeroe, dus ik ben toch even naar hem toegegaan voor een praatje, een gesigneerd boekje en een foto.

kamille langs en over het pad
De verwildering breidt zich uit: de kamille kruipt steeds verder het perkje uit en over het pad. De 3 stroken steentjes aan de rand hebben ze al in bezit genomen en ze trekken nog verder. Zolang ik er nog langs kan, vind ik het wel gezellig staan.
verwilderde tuin
Verwilderen voor gevorderden: wat perk je in? Eigenlijk niets dus.

Auteur:

In dit blog vertel ik over mijn tuin en alles wat daarin leeft. Daar is veel over te vertellen, want ik kocht in 2016 een enorme tuin waar ook een huis in staat. Aan beide is heel veel te doen om het naar mijn zin te maken, maar in dit blog zal ik me beperken tot verhalen over de tuin. Het startpunt was: veel gras, veel coniferen en veel terras. En dat moet natuurlijk anders….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s