Geplaatst in Moestuin

Schatgraven: aardappeltjes als kadootje

De tuin levert altijd goede lessen zoals ‘leren accepteren’. Meestal wil je dingen die niet lukken en dan is het accepteren geblazen. Maar soms probeer je wat en dan lukt het onverwachts heel goed. Dat was het geval met mijn eerste, echt zelf geteelde aardappels.

Uitlopers onder het zeil van de composthoop

Half mei groeiden in mijn composthoop ineens een stuk of 5 lange stelen onder het zeil vandaan. Wat was dat nou? Het bleken uitlopers van wat oude aardappels die ik had weggegooid. De verhoogde moestuinbakken waren nog leeg, dus ik heb de stelen-met-verschrompelde-aardappels geplant. Omdat aardappel goed samengaat met dille heb ik daar twee stekplantjes van bijgezet. Nou, dat vonden de slakken een heel goed idee: binnen een paar dagen was de dille verdwenen, maar de aardappels groeiden gestaag door.

Uitlopers van de aardappels geplant in de moestuinbakken, met 2 stekplantjes van dille.
Uitlopers van de aardappels geplant in de moestuinbakken, met 2 stekplantjes van dille.

Twee maanden later: de planten zijn wel een beetje op aan het raken en een speurtochtje wees uit dat aardappels tussen half juli en half augustus gerooid kunnen worden. Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet langer bedwingen: Zat er nog iets onder die dooie takken?

De aardappelplanten zijn aan het afsterven
De aardappelplanten zijn aan het afsterven

Eerst loswoelen met een riek

Gelukkig deed Monty Don in Gardeners’ World nog even voor hoe je aardappels rooit: je steekt een riek van een afstandje vrij diep in de grond, en wipt de planten op. Daarna woel je de grond een beetje los met de riek en dan kan het schatgraven beginnen.

Met een riek wip je de plan op en woel je de grond los.

En nu: Schatgraven!

Na het loswoelen met de riek, ga je met twee handen door de grond, op zoek naar aardappeltjes in alle formaten. Er zaten een paar lekkere grote bij, maar ook veel kleine krieltjes. En meer dan in mijn schaaltje pasten. Wat een oogst!

schatgraven naar aardappels

En proeven!

Ik heb eerst een paar aardappeltjes gekookt: toen ik ze proefde maakte ik een sprong terug in de tijd, naar de aardappeltjes van oma. Daar zat naar mijn idee een soort vliesje omheen na het koken. En dat was bij deze aardappeltjes ook! De simpele verklaring luidt natuurlijk: ik was daar in de zomer en ze aten altijd van de moestuin van opa, waar hij ongetwijfeld ook aardappels teelde. Losgekomen van deze nostalgische belevenis, heb ik ze lekker gebakken en dat smaakte natuurlijk overheerlijk. Er liggen nog een paar porties te wachten, dus de komende dagen maak ik ook nog een keer een salade met (eigen!) krieltjes erin. Hmmmmm!!

aardappeltjes uit eigen tuin - lekker gebakken en klaar om op te eten
Aardappeltjes uit eigen tuin – er is toch niets lekkerder dan dat!

 

 

Auteur:

In dit blog vertel ik over mijn tuin en alles wat daarin leeft: de inheemse-bloemenwei die ook een boomgaard is, het mediterrane stuk, de potager met bijenhotel, de natuurlijke vijver en zijn bewoners, de zijtuin die eigenlijk het grootst is, de schaduwvoortuin met stumpery. Enfin, er is zoveel te vertellen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s