Geplaatst in Tuin

Hoe komen we februari een beetje leuk door?

Ik ben geen fan van januari en februari, ze duren altijd veel te lang. Hoe kom je als tuinliefhebber die periode toch lekker door? Ga naar buiten! En zet bloeiende planten dicht bij het raam, kijk vogels en speur naar pareltjes in de tuin.

Buiten naar binnen halen

Het hele jaar staat er een uitstalling voor het raam, dit is een zonnige plek waar ik normaal alle stekgoed neerzet. In de winter wordt het aangevuld met moois om naar te kijken: Helleborus, hele kleine cyclaampjes en wat (bijna) uitgebloeide narcissen die eerst binnen hebben gestaan. Zo heb je toch wat gezelligs te kijken uit het raam.

Narcissen, een bonsai-wilgje, wat stekgoed, Helleborus en cyclamen.

Ik had twee potten gekocht met Helleborussen: 1 voor binnen op tafel en 1 voor buiten voor het raam. Degene die buiten staat doet het véél beter dan die binnen staat. Die kwijnt helemaal weg terwijl de buiten-versie alsmaar nieuwe bloemen en nieuw blad krijgt. Nu staan er dus 2 buiten.

In de tuin staan ook Helleborussen, maar die laten hun koppies zo hangen dat je de bloemen bijna niet ziet. Doordat de pot voor het raam wat hoger staat, zie je de bloemen veel beter. Ik wil ook ooit nog een roze variant, die gaat op de verlanglijst.

De bloemetjes van de Helleborussen in de tuin hangen helemaal naar beneden.

Vogeltjes kijken achter het raam

Het vogelhuisje heb ik rondom volgebouwd met boompjes en struiken. Vogels komen niet graag naar een open voerplaats en ze voelen zich veiliger als ze een tussen-landingsplek hebben. Die struiken beschermen ze, ook tegen springende poezen. Héél voorzichtig heb ik het huisje steeds iets dichter naar het raam geschoven en nu kan ik de hele dag lekker dichtbij vogeltjes kijken.

Sneeuwbal of marshmellow?

Als ik uit het raam opzij kijk, zie ik een viburnum die prachtig roze bloeit. Wat een krachtpatser is dit om al zo vroeg te bloeien. De Nederlandse naam is sneeuwbal, maar de bloesemtrosjes doen mij meer denken aan die lichtroze marshmellows.

Subtropische winterbloeier

De rozemarijn heeft het erg naar zijn zin in deze tuin: de arme zandgrond, de droge jaren, het was helemaal naar de wens van deze subtropische zonaanbidder. Gek genoeg bloeit hij in deze wintermaanden. Hoe ouder het struikje, hoe meer mini-bloemetjes erop verschijnen. Inmiddels is deze struik bijna 1 meter hoog.

Rozemarijn staat nu in bloei

Geen bloemen, wel bessen

Tussen al het groen en bruin heb ik erg behoefte aan kleur. De vuurdoorn met zijn knalrode besjes valt lekker op tegen de schutting. Er stond een uitgebloeide stalkaars aan de linkerkant, daardoor konden de merels niet bij de bessen. Nu die is weggehaald is er weer een lekker maaltje te halen voor ze.

Rozebottels alleen onderin

In de zijtuin staat een roos die in de zomer mooi omhoog groeit langs een driepoot en op die manier een beetje hoogte in de tuin brengt. Het onderste gedeelte van die roos zit nu helemaal vol met felrode rozebottels. Jammergenoeg zit bovenin niets, anders had ik wat mooie takken afgeknipt om binnen neer te zetten. Nu laat ik ze maar zitten.

Rozebottels aan de rozenstruik

Mossen, wat een schoonheid

Je moet even door de knieën, maar dan zie je wel pure schoonheid op macroniveau. Wat zijn mossen toch mooi van dichtbij. Op het ‘mossenbalkje’ in de schaduw bij de vijver ontstaan heel bijzondere minilandschapjes. Determineren van mossen is heel lastig, maar in een eerdere blog over mossen heeft een kenner me de namen doorgegeven.

Mini-landschapje met Bekermos en Haarmos
Hier zie je goed dat Bekermos (Cladonia sp?) een korstmos is.
Het Haarmos (Gewoon of Fraai) groeit over de uitgebloeide planten heen.

Mospaadje

Het zachtste paadje in de tuin was ooit een graspaadje. Het Gewoon Haakmos heeft het langzaam maar zeker overgenomen en ik vind het prachtig. In het midden zie je nog wat laatste sprietjes gras, maar verder is het een zacht verend mospad geworden, dat felgroen ligt te stralen achterin de tuin.

Het zachtste paadje in de tuin

Wilgenkatjes, maar dan roze

Ik heb zoveel mogelijk inheemse soorten in de tuin en wilde ook een gewone wilg (toch doen, ondanks de droogte). Dat blijkt heel moeilijk te zijn, want inheemse gewone soorten kun je bijna nergens kopen. Niet lucratief, te gewoon waarschijnlijk. Wat ik wèl heb gevonden is een roze katje. Nou ja, ook leuk!

De lente: het komt eraan

Als je goed kijkt, zie je al wat vroege bloeiers aan komen. Het groen van de eerste narcissen popt al op, uit de gestrooide compost komt alvast weer blad op en de eerste knoppen staan op barsten.

Narcissen komen al uit de grond.
Het eerste blad komt al op uit het gestrooide compost.

Kornoelje

Deze gele kornoelje (Cornus mas ‘Pioneer’) bloeit bijna. Er komen kleine gele stervormige bloemetjes en later komen er vruchten aan met veel vitamine C. Ze zijn wat zuur, maar ik lees dat ze wel goed zijn om jam van te maken. Ik heb er nog nooit meer dan 5 aan zien hangen dus dat is wat ambitieus. Vorig jaar voor het eerst geproefd: inderdaad heel erg zuur. Ik hou het bij het kijken naar de bloemetjes denk ik.

Gele kornoelje bloeit bijna, dan verhuist hij ook naar een plekje bij het raam.

Maar hoe komen we februari nou een beetje leuk door?

Belangrijkste tip: ga naar buiten, liefst direct zodra de zon schijnt en anders rond lunchtijd, want midden op de dag is de zonkracht het sterkst (ook achter de wolken). Zorg voor een goede jas, zet een muts op en koop goede wandelschoenen. Dit maakt een wereld van verschil en ineens loop je zonder dat je het door hebt een uur buiten en ik kan je garanderen dat je je beter voelt als je weer thuiskomt. Neem dan een lekkere warme chocolademelk en dan is de rest van je dag helemaal goed.
En natuurlijk: haal die fijne lentebolletjes in huis, want al is het buiten nog zo lelijk: dit is toch heerlijk om naar te kijken?

Eerdere blogs over de winterperiode:

Auteur:

In dit blog vertel ik over mijn tuin en alles wat daarin leeft: de inheemse bloemenwei die ook een boomgaard is, het mediterrane stuk, de potager met bijenhotel, de natuurlijke vijver en zijn bewoners, de zijtuin die eigenlijk het grootst is, de schaduwvoortuin met stumpery. Enfin, er is zoveel te vertellen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s