In deze natuurlijke tuin moest vanzelfsprekend ook een behoorlijk bijenhotel komen. Niet een klein huisje of kastje, maar een serieus flatgebouw. Ik heb een oude stellingkast bekleed met oude geïmpregneerde planken en er een dakje op gemaakt. De perfecte plek was tegen de wand van de carport, pal op het zuiden.
Zo dat klinkt makkelijk, maar zo makkelijk was het helemaal niet. Ik weet niet of je wel eens een grasmat hebt afgeplagd, maar dat vergeet je niet zo gauw. En anders helpt je stijve lichaam je nog wel even herinneren.
In den beginne was er vooral veel gras, veel stenen en veel, héél veel coniferen! Maar boven alles was er ongeloof: Zo’n grote tuin! Helemaal van mij! Ik heb altijd in huizen gewoond met een postzegel grond erbij. Mijn groene vingers resulteerden dus altijd in verticale oerwouden, bij gebrek aan ruimte (zie de foto hieronder).
Best Groen 