Ik ben altijd best ongeduldig: wanneer komen die beloofde bloemen nou? Dit voorjaar heb ik dubbel en dwars gekregen waar ik op hoopte: de bloemenweide staat ramvol en het is hóóg! Op sommige plekken kun je er alleen nog door als je je héél smal maakt.
De tuin is een paradijs voor bestuivende insecten: er zijn volop vlinders, hommels en wilde bijen. Daardoor is het voor mij ook een paradijs: ik schuifel gewoon tussen al die zoemers door; ze storen zich niet aan mij. Zo heb ik van heel dichtbij wilde bijtjes kunnen filmen die in het bijenhotel hun eitjes aan het leggen waren.
De tuin is één grote gele zonnige bos met Wede (Isatis tinctora). Deze tweejarige zat in het mengsel dat ik vorig jaar heb gezaaid en dit jaar voor het eerst in bloei is. Wat een fleurig gezicht! De beloofde “manshoog” en “uitzinnig” van het zadenmengsel is waargemaakt en het geeft een vrolijk zomers plaatje als het grijs weer is.
De hoofdkleuren in de bloemenwei zijn Rood (klaprozen), wit/geel (Kamille), Geel (gele ganzenbloem) en blauw (korenbloemen). Hier en daar piept er iets anders op, maar dit zijn wel de grootste aandachttrekkers met hun felle kleuren.
Na het inzaaien van de zaden eind maart begon Het Grote Wachten. Ik zat steeds maar op mijn knieën te turen of er al iets opkwam. Oh, wat duurde dat lang. De zaden van de moestuintjes van de Appie gingen (binnen) als een tierelier, maar mijn luxe zaden in de tuin deden de eerste maanden niet veel.
Zo dat klinkt makkelijk, maar zo makkelijk was het helemaal niet. Ik weet niet of je wel eens een grasmat hebt afgeplagd, maar dat vergeet je niet zo gauw. En anders helpt je stijve lichaam je nog wel even herinneren.
Best Groen 