Als je een wijnvat wilt gebruiken als regenton, moet je de deksel eruit zien te krijgen. Die zit natuurlijk hartstikke stevig vast, omdat er geen wijn uit mag lekken. Als je de juiste tools hebt en je weet wat je moet doen, is het een peulenschilletje. Hier een beschrijving hoe je te werk gaat: hoe maak je van een wijnvat een regenton?
Lees verder “Hoe verwijder je de deksel van een wijnvat of regenton?”
Hoewel alles kaal is in de winter, is er toch groen te zien in de tuin, maar wel op micro-niveau. Je moet even door de knieën en dan gaat de wereld van de mossen voor je open. Verfijnde frisgroene plantjes op mini-formaat. Nòg meer plezier heb je als je een loepje meeneemt, dan kun je alle details goed zien. Bovendien zijn mossen niet alleen mooi om te zien, ze helpen ook tegen onkruid.
Lees verder “Groen in de winter door mossen”
Ik ben stapsgewijs alle regenpijpen aan het afkoppelen. Niet alleen uit milieuoverwegingen, maar ook omdat ik het water goed kan gebruiken. Het is de afgelopen twee jaar extreem droog geweest en de tuin heeft daar echt onder geleden. Al het water dat valt kunnen we goed gebruiken!
Lees verder “Afkoppelen: een klep in de regenpijp, een goot en een volle vijver”
De droogte is echt een probleem: hoe hou je je planten levend – laat staan bloeiend – op extreem droge zandgrond in de tweede droge zomer? De oplossing zit in het verbeteren van de bodem, van de bodemstructuur en van zijn vochtvasthoudend vermogen. Maar hoe doe je dat precies? En hoe doe je dat zodanig dat het geen acht jaar duurt?
Lees verder “Bodem verbeteren op extreem droge zandgrond na twee droge zomers”
Mijn achtertuin kijkt uit op een grote blinde muur en hoewel er altijd iets te zien is in de tuin, blijft die muur toch een ‘elephant in the room’. Deze winter hebben we – tussen sneeuw en vorst door – grote bomen geplant, die het uitzicht moeten vergroenen.
Lees verder “Hup met grote bomen – weg met die blinde muur!”
Als je ’s avonds goed kijkt in de tuin, dan zie je ze: de slapende hommels en bijen. Ze hangen onder een bloem, doodstil in diepe rust. Niet storen dus!
Ik had het vaste voornemen om in mijn tuin een composthoop aan te leggen. Dat moet te doen zijn: lekker je groen afval en keukenafval verwerken tot bruikbare compost voor in de tuin. Toen ik een lezing over composteren ging, werd me al snel duidelijk dat het niet zo eenvoudig is. Je krijgt vaak òf een stinkhoop, òf een droge-bladerenhoop. Ik kreeg die laatste.
De zielige pruimenboom die in de zijtuin staat is wel ziek, maar hij draagt een hele lading pruimen. Waarschijnlijk heeft de boom een soort fruitboomkanker: hij scheurt op een aantal plekken en hij gomt hier en daar. Maar tegelijkertijd maakt hij veel nieuwe takken aan en draagt hij een hele berg fruit. Het zijn kleine gele pruimen die heerlijk zoet zijn.
Lees verder “De eerste eigen pruimen(jam) en Brabantse frambozen”
In deze natuurlijke tuin moest vanzelfsprekend ook een behoorlijk bijenhotel komen. Niet een klein huisje of kastje, maar een serieus flatgebouw. Ik heb een oude stellingkast bekleed met oude geïmpregneerde planken en er een dakje op gemaakt. De perfecte plek was tegen de wand van de carport, pal op het zuiden.
In den beginne was er vooral veel gras, veel stenen en veel, héél veel coniferen! Maar boven alles was er ongeloof: Zo’n grote tuin! Helemaal van mij! Ik heb altijd in huizen gewoond met een postzegel grond erbij. Mijn groene vingers resulteerden dus altijd in verticale oerwouden, bij gebrek aan ruimte (zie de foto hieronder).
Best Groen 